Αν κάποιο κρύο βράδυ, περνώντας από τη Χαριλαόυ Τρικούπη, ακούσετε έναν άντρα να τραγουδάει συνοδεία κιθάρας την παλιά επιτυχία του Σταμάτη Γαρδέλη «κρατάω μια κιθάρα, κρατάς μια καρδιά», μάλλον δεν πρόκειται για ερωτική καντάδα. Το πιο πιθανό είναι να είστε μάρτυρες ενός ακόμα επεισοδίου του… «πολιτικού κόρτε» του Αλέξη Τσίπρα προς τη Φώφη Γεννηματά.

Συγκλίνοντα βήματα

Οι προσεκτικοί παρατηρητές των πολιτικών εξελίξεων έχουν εδώ και καιρό αντιληφθεί το ειδύλλιο των δύο πολιτικών αρχηγών. Τα δύο γεγονότα που θα μπορούσαν να θεωρηθούν οι εναρκτήριες πράξεις του υπό εξέλιξη δεσμού είναι, από τη μεριά Τσίπρα, η συμμετοχή με το στάτους του παρατηρητή στις εργασίες του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος, και, από τη μεριά της Γεννηματά, η εγκατάλειψη του «ευρωπαϊκού μετώπου» με τη ΝΔ που είχε οικοδομήσει ο Βαγγέλης Βενιζέλος.

Με κάθε ευκαιρία, οι δύο πλευρές κάνουν ένα βήμα προς την κατεύθυνση της συνάντησής τους. Τα ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο έχουν σταματήσει την πολεμική ενάντια στο ΠΑΣΟΚ, αλλά κάνουν συνεχείς αναφορές στην ανάγκη σύμπλευσης «της Αριστεράς με την ιστορική Σοσιαλδημοκρατία» σε ευρωπαϊκό επίπεδο -επομένως και στην Ελλάδα. Επιπλέον, το Μαξίμου δεν παρέλειψε να τονίσει την ευαρέσκεια του για την υποστηρικτική στάση της Φώφης Γεννηματά στο Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα για το ξεπάγωμα των μέτρων ελάφρυνσης του χρέους.

Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να ασκεί σκληρή κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ και να επιμένει στην τήρηση ίσων αποστάσεων ανάμεσα στην κυβέρνηση και την αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά στην πραγματικότητα φροντίζει να αποστασιοποιείται ολοένα και περισσότερο από τη «νεοφιλελεύθερη ΝΔ» και την κληρονομιά του Βενιζέλου. Επιπλέον, έχει ιδιαίτερη συμβολική βαρύτητα η υπερψήφιση στη Βουλή του έκτακτου επιδόματος στους χαμηλοσυνταξιούχους.

Τι ευνοεί τη συμμαχία

Πέντε παράγοντες ευνοούν την υπό εκκόλαψη συμμαχία ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ:


  • Πρώτον, η ίδια η λογική του πολιτικού συστήματος. Από τη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ μπήκε στο μνημονιακό πλαίσιο και μετακινήθηκε προς την κεντροαριστερά, το ΠΑΣΟΚ – Δημοκρατική Συμπαράταξη κατέστη η πλέον κοντινή του πολιτική δύναμη. Η υποχώρηση της σημασίας του άξονα μνημόνιο / αντι-μνημόνιο επαναφέρει στο προσκήνιο την παλιά διαιρετική τομή Κεντραριστερα / Κεντροδεξιά.
  • Δεύτερον, η συνειδητοποίηση από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ότι η συνέχιση της συμμετοχής στο λεγόμενο «ευρωπαϊκό μέτωπο» ενισχύει αποκλειστικά τη ΝΔ και οδηγεί το κόμμα του Ανδρέα Παπανδρέου στο μαρασμό και τη δορυφοροποίηση. Δεν γίνεται ένα κόμμα που ιστορικά χτίστηκε στη βάση της αντίθεσης με τη Δεξιά, να αντέξει μια μακροχρόνια συμμαχία με το βασικό φορέα της συντηρητικής παράταξης, πόσο μάλλον που ο ηγέτης του φέρει το όνομα Μητσοτάκης.
  • Τρίτον, η ραγδαία δημοσκοπική υποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ αναγκάζει τον Τσίπρα σε αναζήτηση ενός νέου συστήματος συμμαχιών, ευρύτερου από το σημερινό. Η συρρίκνωση της κοινωνικής συναίνεσης στην κυβερνητική πολιτική καθιστά αναγκαία τα πολιτικά ανοίγματα.
  • Τέταρτον, μια ενδεχόμενη συμμαχία ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ δημιουργεί νέα δεδομένα, αν ληφθεί υπόψη η πολύ μεγάλη επιρροή της Χαριλάου Τρικούπη στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Στην ουσία θα επιτευχθεί η σύγκλιση των «δύο πολιτικών συστημάτων, του τοπικού και του κεντρικού», για να χρησιμοποιήσουμε την ορολογία του υπουργού Επικρατείας Χριστόφορου Βερναρδάκη. Μέχρι τώρα η κυριαρχία του ΣΥΡΙΖΑ στην κεντρική πολιτική σκηνή δεν αποτυπωνόταν στους δήμους και τις περιφέρειες.
  • Πέμπτον, τον «κεντροαριστερό γάμο» τον θέλουν πολύ οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές, οι οποίοι αποτελούν τα στηρίγματα του Αλέξη Τσίπρα σε διεθνές επίπεδο. Οι ευρωσοσιαλιστές έχουν αλλεργία με τον «λαϊκιστή» και «εθνικιστή» Καμμένο. Αφήνουν, μάλιστα, να εννοηθεί ότι μια κυβέρνηση χωρίς τον Π. Καμμένο θα τύχει της ευρωπαϊκής εύνοιας.

Καπουλέτοι και Μοντέκκοι

Ωστόσο, ο δρόμος προς τη συνεύρεση Αλέξη και Φώφης δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Όπως ακριβώς το αβυσσαλέο μίσος Καπουλέτων και Μοντέκκων οδήγησε στην τραγωδία τους εραστές της Βερόνας, έτσι και στα καθ’ ημάς, οι δύο πολιτικοί αρχηγοί είναι αντιμέτωποι με ισχυρές αντιστάσεις μέσα στο κόμματά τους.

Στο μεν ΠΑΣΟΚ, ο Βαγγέλης Βενιζέλος κάνει συστηματικό ανταρτοπόλεμο στην ηγεσία, παραμένοντας αφοσιωμένος στη συμμαχία με τα ΝΔ. Μάλιστα, πρόσφατα συμμετείχε σε παρουσίαση βιβλίου μαζί με τους Μητσοτάκη και Θεοδωράκη, στέλνοντας σαφές πολιτικό μήνυμα. Παρά την προφανή εσωκομματική αποδυνάμωση του, ο Βενιζέλος παραμένει αρκετά ισχυρός για να μην λαμβάνεται υπόψη από τη Γεννηματά. Είναι χαρακτηριστικό, άλλωστε, ότι κατάφερε να αποτρέψει την υπερψήφιση από το ΠΑΣΟΚ της απλής αναλογικής.

Στον δε ΣΥΡΙΖΑ, οι αντιδράσεις προέρχονται κυρίως από την τάση των 53+, οι οποίοι έχουν ως ταυτοτικό χαρακτηριστικό την αντίθεση με το ΠΑΣΟΚ. Πέρα από τη μεγάλη επιρροή τους στην Κεντρική Επιτροπή, οι 53+ έχουν ως ατού τον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο​. Επομένως, ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να αγνοήσει τις οξείες αντιρρήσεις τους.

Βεβαίως πέρα από τους Καπουλέτους και τους Μοντέκκους, υπάρχει και ο… Σόιμπλε. Το μεγάλο παιχνίδι του… «Μέτερνιχ» της ευρωπαϊκής οικονομίας μπορεί να καταστήσει άνευ σημασίας τους όποιους σχεδιασμούς των ελληνικών πολιτικών ηγεσιών. Μπορεί, δηλαδή, ο μεγάλος κεντραριστερός γάμος να αποδειχτεί ένα εφήμερο πολιτικό ρομάντζο.



Επιστροφή στο trelokouneli.gr
 
ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ



ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ