Το πρόβλημα είναι αυτό: Υπάρχουν Guardiolismo, Mourinhismo, Cholismo, και μετά Contismo, Sarrismo. Για να μη μιλήσουμε για Sacchismo. Ενας Allegrismo; Δεν προβλέπεται. Καλύτερα για αυτόν, στο φινάλε, γιατί οι -ismo, τουλάχιστον αρχικά, δεν είχαν θετική έννοια. Ο Μασιμιλιάνο Αλέγκρι όμως, προπονητής της Γιούβε, νικητής τόσων πρωταθλημάτων, έχοντας πάει δύο φορές στον τελικό του Champions League με μια ομάδα που δεν έχει συνηθίσει να κατακτάει το τρόπαιο στον τελικό, για ποιο πράγμα χαρακτηρίζεται; Πάνω από όλα, για τις σκέψεις σε επικίνδυνα νερά. Οπως μία γάτα με επτά ζωές, ή εννιά, αναλόγως τη σχολή σκέψης. Οταν τα πράγματα σκληραίνουν, ο Αλέγκρι αρχίζει να επινοεί. Το έκανε την επόμενη μέρα μετά την καταστροφή του Wanda Metropolitano, χωρίς να έχει καμία αμφιβολία: «Εμείς θα προκριθούμε». Επιτακτικός. Και είχε δίκιο.

Ρισκάρει – Τυχερός; Μπορεί, αλλά προικισμένος με ποδοσφαιρική γνώση. Και συνηθισμένος να ρισκάρει. Οταν τα πράγματα γίνονται δύσκολα, ο Αλέγκρι θερμαίνει τα πόδια του και μπορεί να κάνει stretching στην πιο καυτή στιγμή του παιχνιδιού. Προχθές, όμως, έφυγε από το Stadium ανέκφραστος, κουρασμένος, χωρίς επιθυμία για φαγητό ή συζήτηση. Το πρωί της επόμενης μέρας είναι φρέσκος από τις 08:00, πρωινό με φίλους σε ένα εστιατόριο του Τορίνο, μετά πάει στο σχολείο στον Τζόρτζιο και αρχίζει η ρουτίνα. Το «9» με το οποίο βαθμολογήθηκε από τον Τύπο για τις ιδιοφυείς κινήσεις τακτικής το βράδυ της Τρίτης; «Δικό σας θέμα, στο σχολείο έπρεπε να απαντήσω σε τέσσερις ερωτήσεις για να πάρω 9». Ο Αλέγκρι δεν χάνει τη φωνή του, αλλά η ένταση αυτών των ημερών πριν την ρεβάνς, φαίνεται. Ακόμη και σε αυτόν, ο οποίος είναι συνηθισμένος στην κόψη του ξυραφιού. «Κουράγιο -έγραψε η σύντροφος του, Αμπρα Αντζολίνι, στο instagram- σημαίνει να κάνεις πράγματα που αποκαλύπτουν την καρδιά σου, δηλαδή την αυθεντικότητα σου». Και σε ό,τι αφορά γενναία, ή και τολμηρά, πράγματα, ο Αλέγκρι έχει κάνει πολλά. Εγινε μεγάλη συζήτηση αυτές τις ημέρες για τις τακτικές επινοήσεις του στις δύσκολες στιγμές, από εκεί και πέρα υπάρχει και η ψυχολογική πλευρά, αυτό που αφορά τον χαρακτήρα. Ο Αλέγκρι είναι πραγματικά σαν μια γάτα (αν και οι γάτες δεν του αρέσουν πολύ) που… καταναλώνει εν γνώσει του τις πολλές ζωές του.


googletag.cmd.push(function() { googletag.display(«div-gpt-ad-1539094805172-0»); });

Εμπόδια – Επιστρέφουμε στα χρόνια της Σπαλ: Ο Αλέγκρι κινδυνεύει με απόλυση, ο αντικαταστάτης του είναι στην εξέδρα, θα νικήσει όμως την Τσιταντέλα. Τίποτα εντυπωσιακό, έμοιαζε, αλλά η καριέρα του είναι όλη έτσι: Χωρίς δίκτυο. Ανασύνταξη μετά την απόλυση στην Γκροσέτο, την τιμωρία στο Ούντινε, τη σύντομη συνάντηση με την Λέκο, ο Αλέγκρι βρίσκει στη Σασουόλο μια άλλη ευκαιρία, έχοντας ήδη «καταναλώσει» κάποιες αιλουροειδείς ζωές. Με την Σασουόλο πάνε όλα καλά, κάνει το βήμα στη Serie A με την Κάλιαρι, αλλά δεν υπάρχουν πολλά για να χαρεί: Πέντε συνεχόμενες ήττες, ο Τσελίνο, πρόεδρος των Σάρδων τότε, αρκετά σκοτεινός… Στις εξέδρες σηκώνονται πανό: «Δεν έχουμε λόγους να είμαστε Allegri (χαρούμενοι)». Ο Αλέγκρι πήρε τον πρώτο βαθμό της προπονητικής καριέρας του στη Serie A κόντρα στη Μίλαν. Το σημειώνει ο Αντριάνο Γκαλιάνι, ο οποίος θα τον επιλέξει στη συνέχεια: «Εχει όσα χρειάζονται για τη θέση». Αρχίζει μια άλλη ιστορία, η οποία οδηγεί στο πρώτο του scudetto.

Road to Europe – Στη Μίλαν οι οπαδοί τον υποδέχονται έτσι κι έτσι. Αρέσει αλλά όχι σε όλους, πολύ λίγο Μιλανίστα μετά την αυτοκρατορία του Αντσελότι, ο οποίος είχε ένα ρόλο στη διαχείρηση Λεονάρντο. Ο Αλέγκρι άρχισε κατακτώντας το πρωτάθλημα, αλλά θα πουν ότι με τον Ιμπραΐμοβιτς είναι εύκολο και μετά ο δρόμος γίνεται πιο δύσκολος. Θα σωθεί την πρώτη φορά με τη νίκη στη Σιένα και την εξασφάλιση της εξόδου στο Champions League. Αντιστέκεται την επόμενη σεζόν μέχρι την πρόκριση στους «16» του Champions League, όπου θα αντιμετώπιζε -σύμπτωση- την Ατλέτικο Μαδρίτης αν η Μπάρμπαρα Μπερλουσκόνι δεν είχε φροντίσει να τον απολύσει πριν τα ματς.

Ενα αγκάθι που είχε κάτσει στον λαιμό του Μαξ μέχρι και την Τρίτη, με τον Τσόλο πεσμένο στο έδαφος. Γιατί ο Αλέγκρι, όπως είχε προβλέψει ο Αντριάνο Γκαλιάνι μετά την ήττα με 2-0 στο Wanda Metropolitano, έχει επτά ζωές και ίσως ακόμη περισσότερες. Τον υποδέχθηκαν στη Γιούβε με πέτρες και αυγά, ήρθε ισόπαλος με την Τότεναμ εντός έδρας πέρυσι και ήξερε πώς να διορθώσει την κατάσταση στη ρεβάνς. Οι δυσκολίες οξύνουν την τακτική εφευρετικότητα του και τη διάθεση του για ρίσκο. Οι ζωές του, πολλαπλασιάζονται…

Πηγή: gazzetta.gr



Επιστροφή στο trelokouneli.gr

 
ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ




 

Αφήστε μια απάντηση